Het is deze androgyne verschijningsvorm van Shiva waar ik mij het meest mee verwant voel.
En waar ik dus wel een selfie bij wil maken.
Ik ben ze hier in Mumbai nou al een paar keer tegengekomen en gisteren zelfs twee keer: de extravagante vrouwen, zeer kleurig uitgedost met veel make-up op. Hun gedragingen zijn expressief, ze praten hard en flirterig, ze leggen hun hand op je hoofd en vragen om geld. Het zijn travestieten of transseksuelen en ze zijn de reïncarnaties van deze godheid. Geld geven is als een offerande en breng geluk.
Gisteren was er eentje in de vrouwencoupé, ze kreeg van één iemand geld en ging toen in een hoekje op de grond achter mij zitten, terwijl er overal zat plek was.
Zichtbaar én onzichtbaar tegelijk zijn, hoort bij haar status…Toen ik de trein uitstapte was er een ander en die stapte van het perron af en liep langs het spoor de donkere treintunnel in.
Buiten het station, waar ik de ander helft van mijn avondeten verorberde is een moskee, ik hoorde reciteren uit de open deuren, het was bijna voorbij, er werden grote pannen met voedsel gebracht.
Zo is religie hier dus overal aanwezig. India mag dan wel inzetten om zich te profileren als een Hindoestaat, deze moskee is niet ergens achteraf, maar op het stationsplein.
En bij het Jezusbeeld zie ik, in de korte tijd dat ik er koffie drink op de veranda, al twee keer iemand even, in het voorbijgaan bidden en eer betuigen.
