De cellen van de monniken, hun grote ontmoetingsplaats ofwel gebedsruimte: Heel sterk kwam bij me binnen hoe dít alles ook een getuigenis is van het besef dat de mensheid ooit had; dat afzondering, weg van het wereldse rumoer, je geest kan vervullen.
En dat in het Hindoeïsme vrouwen een even groot aandeel hebben in het vertellen van het verhaal dat al het leven natuurlijk ook met strijd gepaard gaat, maar er uiteindelijk een dans van al het leven is, waar dieren een gelijkwaardige rol in spelen. Alleen in India is er een dier dat heilig is en die een gelijkwaardige rol naast de mens heeft in de openbare ruimte: de koe.
Er is de olifantgod Ganesh en Shiva of een gedaanteverandering met de vele armen, die elk een eigen taak verrichten en uiteindelijk gaat alles terug naar één: de lingam ofwel Siva Linga; alles in alle veelvormingheid is deel van hetzelfde, dezelfde; de levenskracht. We bewegen in het leven zelf en we kunnen dit eren.
