Even wat fris groen opsnuiven en vogeltjes horen fluiten, dacht ik, na twee dagen strand en een ochtend grijze regen. Nu was het droog en warm, heel af en toe een straaltje zon, maar verder zwaarbewolkt.
En toen vielen er, volkomen onverwacht, een paar dikke regendruppels uit de hemel en pal daarop was er weer een grijs scherm van regen; gauw naar een dikke boom rennen om te schuilen, zó ken ik het niet, er was geen aankondiging via een koude windvlaag ofzo
Het had wel wat. Een soort van intensiteit, dat de weergod Regen iedereen hetzelfde laat doen.
In de Met was het barstensvol druipende mensen.
Paul Gaugin schilderde zomerse mango’s
En Rodin geeft je een kus.
