Er zijn er meerderen in Mumbai; dit is de oudste en de belangrijkste. De wasserij van Mumbai, er wonen en werken 3000 mensen en dan ook nog eens elke dag 4000 mensen van buiten. Oppervlakte is een ongelijkzijdige driehoek met als langste zijde één kilometer langs het spoor.
Alles gebeurt er door elkaar heen. Iemand is aan het douchen terwijl een ander de was in de week legt, Lakens uit hotels, maar ook net gemaakte kledingstukken die hier eerst gewassen worden, voordat ze verkocht worden. Slapen op de was en er zijn óók huiseigenaren met een eigen voordeur.
De meesten hebben dat niet. Ik vroeg aan de jongen die mij rondleidde waar al die platte tafels voor dienden. Welnu: elke tafel is de woning van twee mensen, de streep middenin geeft je eigen ruimte aan en daaronder is er voor ieder een kast voor eigen spullen. S’middags tot in de avond is hij aan het strijken, het strijkijzer weegt zeven kilo. Hij hoopt in de toekomst te kunnen wassen.
Vroeger werd alles met de hand gewassen, overal zie je de cementen wasbakken, nu zijn er wasmachines en centrifuges en een grote klopper waar stijfsel gemaakt wordt.
Boven op de weg is een uitkijkpost gemaakt, waar je het geheel kunt overzien.