vrijdag 30 januari 2026

Tower of Silence o.a.


 Je wandelt de heuvel op, hoe hoger je komt gaat er wel een aparte sfeer hangen. Daar is de Tower of Silence, de begraafplaats van de Parsi’s. Zij leggen hun doden daar neer, waar zij opgegeten worden door de gieren. Ik meende vooral grote raven te zien vliegen, een enkele vogel nog groter, zou dat dan een gier zijn?

Je mocht het terrein niet op, daar moet een cirkelvormige plek zijn. Misschien logisch achteraf, dat je de doden hun rust gunt. Langs stenen trappen daalde ik weer af. Onderin was een tempeltje en er woonden mensen met bedden onder de blauwe zeilen. Nu weet ik ook dat overal waar je golfplaten ziet, met zeil en stenen daarop, daaronder mensen hun woningen gemaakt hebben. Het grensde ook aan de Hanging Gardens, een toeristische trekpleister, maar I. mijn gastvrouw vond er niks aan, dus ik besloot om niet naar de ingang te zoeken, de zee lokte.

Hier bleek een echt zandstrand te zijn.

Met op het einde veel mensen die een rieten matje huurden om op te zitten, mannen die andere mannen masseerden, thee en hapjesverkopers en restaurantjes waar je op de grond je eten kon bestellen.


Maar de Parsi’s waren ook aanwezig, getuige twee grote pilaren. En een deel van het strand was afgezet, daar zat de Hindu bootclub. 
Ik wandelde heel Marina Drive af, daar waar geen strand meer is en nam de trein weer terug vanaf Churchgate. Bij hetzelfde tentje weer een snack,Vada voor het vertrek. Was het nou ook rijst, geplet en gemengd met groenten en nootjes? Ik weet het niet precies, de substantie was flexibel.