Wauw! Wakker worden en zien dat de democraten zó ruim gewonnen hebben, een ‘blauwe tsunami’ noemen de Amerikaanse media het. In Texas heeft een theoloog het gewonnen van het grote geld van Elon Musk en hiermee maakt ook het rechts Christen-Nationalisme plaats voor de boodschap van verbinding en liefde, zoals Talarico zelf zegt. Hij vergelijkt zichzelf met de kleine David die de tot de tanden bewapende Goliath versloeg en David had alleen maar een sling; you, the people are my sling, people have the power! Er komt voor het eerst een zwarte vrouw in de senaat en een links-democratische moslim, en de eerste openlijke homoseksueel, die trots zijn partner op het podium bedankt.
Ik was gisteren aan het fröbelen met twee foto’s uit de krant, de ene heeft de onheilspellende basis van al die etenswaren die weggegooid moesten worden door de hack op koelinstallaties in winkels, in heel veel landen. De andere is in India, waar in navolging van de kakkerlakken-beweging, steeds meer mensen de straat op gaan, roepend om meer democratie.
Eerlijk gezegd denk ik niét dat de Rode Lijn Demonstratie van aankomende 8 November op politiek niveau iets zal veranderen, en toch zou ik willen dat zoveel mogelijk mensen zich naar Amsterdam zouden begeven. Een ieder die mobiel is en met machteloosheid en afschuw de toondoofheid en wreedheid van Israël ziet, ga! Denk niet; ach we weten het ondertussen wel, het helpt toch niks en ik wil ook niet in de massa per ongeluk bij Hamas-vergoelijkers of extreme Palestina betogers terecht komen…
Ik plakte allereerst een randje vergeet-mij-nietjes in de foto; het zou mij toch goed doen, als ik via Social Media of anderszins, in een geschiedenis van zoveel verlies en onrechtvaardigheid en in een levende werkelijkheid van verdriet en puin, wonend in een tent, zoveel familie verloren, een signaal zou opvangen dat er ergens een landje is dat massaal rood kleurt.
Vertrek uit je eigen comfortzone en de gedachte: ja, ik zie een genocide, maar ik ben geen typ voor een demonstratie; denk aan een individu in een tent in Gaza of een boer op de Westelijke Jordaanoever die zijn oeroude olijfbomen vernietigd ziet worden…
Ook op Union Square in New York is er wekelijks een Pro Palestina demonstratie en Mamdani, de burgemeester had Netanyanu als hij de mogelijkheid had gehad, laten oppakken als oorlogsmisdadiger.
Pas na 7 Oktober ben ik mezelf bewust geworden van de positie van Palestijnen in Israël en de voortdurende mensenrechten-schending die er plaats vindt, al zó lang.
Deze twee fragmenten komen uit een roman van Philip Roth uit 1993, die zijn hele oeuvre besteed heeft aan het voor hemzelf problematische gegeven dat hij Jood is. Daarvoor heeft hij alter ego’s gecreëerd, evenbeelden, die verschillende stemmen in hem vertolken. Hier blijkt er een letterlijke dubbelganger te zijn, die bij het eerste proces van Demanjuk, de kampbeul, in Jeruzalem, het ‘diasporisme’ propageert: Joden in Israël moeten terug naar de diaspora en het glansrijke joodse culturele en intellectuele leven in Europa van voor de tweede wereldoorlog herstellen. De Arabische Joden kunnen dan in Israël blijven en zo ontstaat er dan ruimte voor een Palestijnse staat.
Het is een opsteker voor nu dat een autocraat en een tirannieke narcistische gek met dictatordromen, nu door het volk is afgestraft. Misschien… dat een Rode Lijn Demonstatie uiteindelijk tóch… Zolang mensen erbij willen zijn wanneer de gelegenheid geboden wordt en hun stem laten horen.
PS
