4 July: Onafhankelijkheidsdag Amerika

 Het was heerlijk toeven, terwijl de boten voorbij voeren, languit op de bank op de pier, vlakbij water waar ik mij ook regelmatig nat maakte, er woei een koel briesje, het was 33 graden, een perfecte plek om te zonnebaden, en pas op het einde liep ik naar voren.

Ook India kwam voorbij, die boot moest nog maar wél op de foto. Er was ook een boot waar de bemanningsleden in het wit rij aan rij tot in de nok naast de zeilen stonden, die hou ik alleen vast in mijn herinnering.

Ik had het plan om langs de Hudson naar het nieuw geopende Battery Park te wandelen 

dat twee jaar omheind was waardoor je niet de onderste punt van Manhattan kon bereiken, daar waar de immigranten ooit voet aan wal zetten vanaf Ellis eiland. 

Dat kon niet, de rivier was op deze dag verder niet toegankelijk, maar ik zag wel deze mooie grafitti.

Dus ik nam de metro erheen en Houston Station bleek helemaal in onderwatermozaïk ondergedompeld te zijn.

Ook Battery Park is nu een perfecte plek, heel kindvriendelijk ook, met in de ene hoek een avontuurlijke speeltuin, en ergens anders waterfonteinen en aan de rand een moestuin. 

Wat vanuit de Bronx wat onweer was in de verte, blijkt een gigantische storm geweest te zijn met noodweer, grote takken van bomen gekraakt, bomen ontworteld en op Staten Eiland zijn festiviteiten van vandaag afgelast wegens de schade. ‘Je zat toch niet op die stoel, toen dát gebeurde?’ , grapte een voorbijganger, terwijl ik op zo’n fijne ligstoel tussen de takken zat.

En toen kwam het ritueel, waar achteraf gezien, veel New Yorkers (mijn gastheren niet, die vinden het te druk en kijken wel op tv), op 4 July, dag van de onafhankelijkheid, 250 jaar geleden, zich vrijwillig aan onderwerpen: urenlang in de rij staan om aan de kade het vuurwerk te zien, delen van de ringweg zijn daarvoor autovrij gemaakt met enkele toegangen, want iedereen moet wel langs paaltjes met een metaaldetector.

Ik kwam niet uit waar ik hoopte, vlakbij de Brooklyn Bridge, waar dansend vuurwerk was en

fonteinen naar beneden regenden; het vuurwerk begon ook meer dan een half uur eerder, omdat er opnieuw noodweer was voorspeld.

Het bleef vanaf mijn plek een geinige ervaring, zoals De Waal in Vlammen tijdens de Vierdaagse,  en die ik dit jaar dus niet zal zien, maar dan een tikje grootser.

NY; vliegtuigen en boten; 250 jaar onafhankelijkheid

Ja,ja,ja,ja!, zoemde het de hele tijd terwijl ik s’ochtends in de Subway zat, ik ben er weer en op de terugweg dacht ik: hier ben ik getuige, hoe de mensheid leeft. Want in mijn ogen zag ik zoveel verschillende soorten, maten, smaken en nu stonden ze schouder aan schouder in een propvolle train, allemaal terug van het vuurwerk.

Net weer bovengronds, deze man : Happy fourth of July!, riep hij, nu verkoopt hij deze vlaggen, met Pride de regenboogvlaggen en op Mexican- day de vlag van dat land,  en elke keer zal hij hetzelfde zeggen: Happy…?…; afhankelijk van wat er gevierd wordt. Al die landen-dagen zijn dus de onafhankelijkheidsdag van het betreffende land.

Ik was uitgestapt bij halte Christopher Street Stonewall, dat leek me wel een geschikte om bij de Hudson uit te komen, voor een grote botenparade, waar de dag mee begon. In een uithoek van mijn oog zag ik het beroemde café, waar de gay-emancipatie begonnen is; Stonewall Inn. Een mozaïek in de metro liet zien hoe Manhattan begonnen is; met de onderdrukking van Nederlandse handelaren van de oorspronkelijke bewoners. Naar de rivier onderweg, weer een favoriete kerk, waar ik als in in NY zou wonen wellicht regelmatig aan zou deelnemen, en bij een andere uitgang van de metro, was er nu een nieuwe schildering.

De eerste woorden die ik hoorde waren in de Bronx: een ochtendgroet; een zwarte vrouw die voorbij liep wenste mij een fijne dag, het was nog rustig op straat, de winkels waren nog gesloten.

Daar was de brede rivier weer en de eerste mensen waren al gearriveerd op de Christopher Straat Pier in het Hudson River Park, die de pride-vlag in haar beeldmerk heeft.

In het begin vlogen er allerlei soorten vliegtuigen voorbij, nog geen boot te zien.

Nadat voor de eerste keer de Amerikaanse vlag in de lucht getekend was, kwamen de boten. Het schijnt dat het authentieke oude boten zijn, uit allerlei landen, die de wereldzeeën hebben bevaren om hier aanwezig te zijn. De eerste boot die voorbijging kwam uit Nederland.

250 jaar onafhankelijkheid van de Britten, maar de natie begon met Nederlanders. Tegelijk was het Nederland die voor het eerst de onafhankelijkheid van Amerika erkend heeft. Of was het Marokko (!); daarover verschillen de meningen, afhankelijk van de interpretatie van oude documenten.

Vlak voor mijn vertrek had ik nog gezien, hoe een Indiaan zei dat de Nederlanders geen idee hebben hoé vervlochten ze zijn met het eerste begin van New York.

Op het einde kwam er ook nog een heel speciale vlieger voorbij, waarvan ik later vernam dat dit het meest geavanceerde was wat Amerika nu in huis heeft, met de vernietigingskracht van drie kerncentrales ofzo aan boord?

Ik vond het wel speciaal dat ik alles aanzag tussen de twee vrijheidsymbolen van New York, de Freedom Tower links en het Vrijheidsbeeld rechts in de verte.

Maar alle vrijheid heeft dus ook een keerzijde…

Ik typ dit midden in de nacht, om 4.00, wakker geworden van het vuurwerk dat hier nog gaande is; dit is de Bronx. Het regende toen ik weer hier was, bij een Deli kocht ik nog snel melk voor het ontbijt, ik kwam de winkel uit en er was een opstootje gaande en er waren ineens minstens tien politieagenten aanwezig.

Zó snel kan een sfeer dus omslaan. 

En nu ga ik toch nog wat slapen.

Room with a view

Aankomst in een bloedheet New York.

Een cozy and bright bedroom, de wervende titel klopt, in de Bronx, met veel planten, zelfgemaakte schilderijen vol vlinders en bloemen en in twee uithoeken kijkt er een Barbiepop op je neer.

De lucht kleurde intens oranje

Onweer heel in de verte te horen en af en toe een felle bliksemschicht, zo eentje als op het voorhoofd van Harry Potter.

En het allereerste proef-vuurwerk; morgen wordt het 250 jarig bestaan van Amerika gevierd.

 

PS

S’ochtends vroeg