donderdag 16 juli 2026

Weer naar de dierentuin


Ik ging weer naar de dierentuin, nu via de hoofdingang. Als je aan komt lopen zie je, dat het in de natuur gesitueerd is en groots opgezet is met eerbiedwaardige gebouwen in een verzorgde tuin.

Het geeft een kick om beesten in het echt te zien, zoals een reuzenschildpad, een leguaan, de kleinste pinguïnsoort, hoe een vogelsoort in de rotsen leeft, ik maak meteen een foto, alleen verliest de foto meteen de kick van het echte, en wordt een plaatje.

Bewegend beeld heeft dan meer effect.

De neushoorn is het vignet van Bronx Zoo, twee exemplaren zijn in brons gegoten en flankeren het centrale paviljoen in het midden én zijn ook binnen te zien, tenzij ze naar buiten zijn. Heel raar om zó dichtbij ze te staan.

De kooien met de grote roofvogels staan onder mooie oude dennenbomen en daarmee vergeet je bijna dat deze vogels in feite geen enkel natuurlijk leven hebben. De spanwijdte van de vleugels van de condor beslaan al een vierde van de kooi, als ze deze uitspreidt. De arend, symbool van Amerika, geeft wellicht nu wel de exacte plaats aan van the land of the free; totaal gekooid en in de ban van een gekke dictator-president.


Leuk om een echte bizon te zien en daarbij te lezen hoe Bronx Zoo hun voortbestaan mee realiseert.


Zo dichtbij een dier dat maar op één plek op de aarde leeft.

Vanuit een beetje vaag chauvinisme, omdat ik immers Chinees bloed heb, deze Chinese schildpad.

De glibberige lenigheid van een reptiel.

De ‘kans’ om schildpadden te zien zwemmen.
Het hoofd en voorkomen van ET is denk ik wel geïnspireerd door dit diersoort.