Vanuit de uiterste noordelijke punt naar het zuiden met een overstap op Times Square. Daar weer een geinig optreden.
Times Square is de grootste overstapplek, dus er is een wirwar van gangen, op en af, soms langs een ander perron, op allerlei verdiepingen bevinden zich perrons. En nu kwam ik langs een heel groot gebied, met een doorgangspassage, die helemaal door Nick Cave was ingericht.
Ik heb hem leren kennen op de Biënnale van Venetië, waar op verschillende plekken een werk van hem was. De eerste keren liep ik er langs, maar op een gegeven moment gaan ze toch onder je huid zitten; zo’n mens met alle gedetailleerde weelderigheid om haar heen, in posities van neergevallen tot in meditatie.
Ook hier die rijkdom aan verschijningsvormen, terwijl er ook altijd een mens onder of achter zit.
Misschien werkt het ook zo voor alle New Yorkers; dat je er al tig keren langs bent gelopen en dan ineens komt er iets binnen. Wellicht denk je dan; wat is dat?, en dan lees je voor het eerst de titel van dit kunstwerk: Each One, Every One, Equal All.
Ik ging naar Chinatown, halte Grandstreet met lijn B of D, vorig jaar per toeval ontdekt, 7 gebakken dumplings en vier bapao’s voor $8,50, het is er altijd druk. Vlakbij een metrostation, weer fijn als het zou regenen. Waarschijnlijk door wat mijn oog gedurende de dag gezien had, zag ik nu ineens ook iets ‘christelijks’ en een muurschildering.
Ja, de regen viel af en toe grijs uit de hemel. De film van de avond zou zeker niet doorgaan. Vroeg terug naar mijn kamer in de Bronx.
