Het was een sfeervol optreden; van Susana Baca, een ster uit Peru, met een sterke, waardige presentie, grijs haar met een rode streep in het midden. Ze blijkt zeer invloedrijk in haar land te zijn, is even minister van cultuur geweest en heeft gepubliceerd. Ze sprak geen Engels.
Tevoren een optreden van Lineker, zij blijkt een transvrouw uit Brazilië en haar leven en zang staat ook in het teken van activisme voor trans en lhbtq+ rechten, ze werd door het publiek zeer enthousiast verwelkomt.
Het begon met een optreden van een andere singer-songwriter uit Brazilië met een heel warme stem, maar de eerste helft van haar optreden bleef ik toch gewoon op de grond zitten voor mijn avondmaaltje uit het Russische buffet, erg smakelijk, ditmaal met dingen die van boekweit waren gemaakt. Voor een jongetje in een kinderwagen, was ik zijn enige zicht.
Op het einde was iedereen op het podium, de artiesten leken zelf geraakt door iets van een momentum; deze samenkomst van muziek met Afrikaanse wortels in Latijns Amerika, beluisterd door zo’n divers publiek.
