Even geen zin in veel beelden en woorden; daarom maar enkele plaatjes.
Er was wel regen voorspeld, maar die bleef waar ik was, overdag uit.Rond 6 pm: Helder aan de horizon, maar wolken boven Manhattan…de film in Bryant Park ging op het laatste nippertje niet door.
De Conservary Garden en een spiksplinternieuw zwembad, één van de vijftig, die gratis te bezoeken zijn. Drie jaar geleden was dit noordelijk gedeelte van Central Park een grote bouwput; de andere jaren heb ik het gemeden.
Ook hier was het twee jaar lang een bouwplaats en nu het af is, lijken de vrouw en de fontein er altijd al geweest te zijn.
Ik lag de ganse lieve dag in het gras, het equivalent van liggen in mijn hangmat.
Tegenover mij ging een vrouw mediteren.
Tot twee keer toe zag ik dit wagentje: zo wil New York graag dat je met elkaar omgaat.
Ik wandelde dus van de uiterste noordelijke punt van Central Park, er geheel doorheen, en vandaar naar Bryant Park, Het bankje waarop ik even neerplofte had deze woorden. Ik vroeg mij af, of het favoriete woorden waren van iemand die na de dood met dit bankje herinnerd wordt, of dat het de favoriete woorden zijn van alle ondergetekenden aan een ieder die hier gaat zitten.
Ik ben vóór: Bij voorkeur altijd blijven dansen.
PS
Ik bracht een groet aan mijn geadopteerde boom.
