Ja,ja,ja,ja!, zoemde het de hele tijd terwijl ik s’ochtends in de Subway zat, ik ben er weer en op de terugweg dacht ik: hier ben ik getuige, hoe de mensheid leeft. Want in mijn ogen zag ik zoveel verschillende soorten, maten, smaken en nu stonden ze schouder aan schouder in een propvolle train, allemaal terug van het vuurwerk.
Net weer bovengronds, deze man : Happy fourth of July!, riep hij, nu verkoopt hij deze vlaggen, met Pride de regenboogvlaggen en op Mexican- day de vlag van dat land, en elke keer zal hij hetzelfde zeggen: Happy…?…; afhankelijk van wat er gevierd wordt.
Ik was uitgestapt bij halte Christopher Street Stonewall, dat leek me wel een geschikte om bij de Hudson uit te komen, voor een grote botenparade, waar de dag mee begon. In een uithoek van mijn oog zag ik het beroemde café, waar de gay-emancipatie begonnen is; Stonewall Inn. Een mozaïek in de metro liet zien hoe Manhattan begonnen is; met de onderdrukking van Nederlandse handelaren van de oorspronkelijke bewoners. Naar de rivier onderweg, weer een favoriete kerk, waar ik als in in NY zou wonen wellicht regelmatig aan zou deelnemen, en bij een andere uitgang van de metro, was er nu een nieuwe schildering.
De eerste woorden die ik hoorde waren in de Bronx: een ochtendgroet; een zwarte vrouw die voorbij liep wenste mij een fijne dag, het was nog rustig op straat, de winkels waren nog gesloten.
Daar was de brede rivier weer en de eerste mensen waren al gearriveerd op de Christopher Straat Pier in het Hudson River Park, die de pride-vlag in haar beeldmerk heeft.
In het begin vlogen er allerlei soorten vliegtuigen voorbij, nog geen boot te zien.
Nadat voor de eerste keer de Amerikaanse vlag in de lucht getekend was, kwamen de boten. Het schijnt dat het authentieke oude boten zijn, uit allerlei landen, die de wereldzeeën hebben bevaren om hier aanwezig te zijn. De eerste boot die voorbijging kwam uit Nederland.
250 jaar onafhankelijkheid van de Britten, maar de natie begon met Nederlanders.
Vlak voor mijn vertrek had ik nog gezien, hoe een Indiaan zei dat de Nederlanders geen idee hebben hoé vervlochten ze zijn met het eerste begin van New York.
Op het einde kwam er ook nog een heel speciale vlieger voorbij, waarvan ik later vernam dat dit het meest geavanceerde was wat Amerika nu in huis heeft, met de vernietigingskracht van drie kerncentrales ofzo aan boord?
Ik vond het wel speciaal dat ik alles aanzag tussen de twee vrijheidsymbolen van New York, de Freedom Tower links en het Vrijheidsbeeld rechts in de verte.
Maar alle vrijheid heeft dus ook een keerzijde…
Ik typ dit midden in de nacht, om 4.00, wakker geworden van het vuurwerk dat hier nog gaande is; dit is de Bronx. Het regende toen ik weer hier was, bij een Deli kocht ik nog snel melk voor het ontbijt, ik kwam de winkel uit en er was een opstootje gaande en er waren ineens minstens tien politieagenten aanwezig.
Zó snel kan een sfeer dus omslaan.
En nu ga ik toch nog wat slapen.
