Twee vliegen in êén klap: ik leerde een nieuwe community garden kennen en ik zag een voorstelling van Shakespeare, uitgevoerd door een professioneel theatergezelschap, die sinds 2012 een eigen theater in de buurt heeft, in een grote onderverdieping van een huis (dit is de West End met sjieke huizen van vier verdiepingen en een downstairs). Haar roots liggen in deze tuin, waar de oprichter en sommige leden elkaar hebben leren kennen.
Tevoren was ik in het Joods Museum ( de laatste keer om nog een keertje naar Paul Klee te kunnen kijken) en zag op een schilderij het uitzicht ervan op Central Park, het pand was ooit een woonhuis. Daar zie je nog jonge bomen, zodat je nog zicht hebt op The Great Basin, de grote waterplas met vers water uit de bergen; de drinkwatervoorziening van NY.
Even later liep ik erlangs, op weg naar de tuin, de meeuwen op het schilderij blijken er te broeden
Ik at er vier mango’s, dezelfde als uit de tuin in Candolim en die in India heel zeldzaam en duur zijn, maar hier kennelijk uit Mexico niet goed verkocht worden; dat is een beetje als de zoete rijstebrijberg uit luilekkerland, onbeperkt mogen smullen.
Ik kwam nog langs een grappige speeltuin vol met nijlpaarden en hier wonen dus ook moderne Joden, ze zaten ook in het publiek bij de voorstelling.
Ik liep na de voorstelling over Columbus Avenue richting Lincoln Center, maar nam toch voor de laatste meters de bus, de afstanden zijn groter dan ik telkens denk.
Zo kon ik bij een streetfood car nog een gyrosplatter halen en die bij het water verorberen.
Om op tijd de Silent Disco mee te maken.
Hè, hè, het was weer een tjokvolle dag, dacht ik staande bij een mozaïek in de metro. Bij elk ‘programmaonderdeel’ schiet er door mij heen: zal ik dit nog gaan doen, of het maar laten? Maar de energie van NY stuwt mij voort, waardoor het er toch van komt.
Een schilderij waar ik lang naar heb gekeken, de laatste die Paul Klee schilderde en nog vers op de ezel stond, ik kende het al omdat het de kaft is van een kunstboek dat ik al heel lang van hem in bezit heb.
Het veelvoudige leven; zoals zijn beroemde engel, die tegelijk naar het verleden kijkt, en vooruit, naar de toekomst. Ik vond de ogen ineens koe-achtig trouw.
