Posts tonen met het label H. Alle posts tonen
Posts tonen met het label H. Alle posts tonen

dinsdag 13 januari 2026

Rommeldag


 Ik fietste het straatje uit van de supermarkt in Hoenderloo, alwaar ik een ToGoodToGo pakket had opgehaald. Ik dacht: hé dat heb ik eerder gezien, dit doet mij aan Jan Mankes denken. Zou hij ook dooimist hebben geschilderd? Want nu zag ik hoe de kleurschakeringen dan zijn: intens wit tot twee meter ofzo van de grond, en daarboven is het wat grijzig en grauw.


De dooi gaf mooie vormen in mijn waterbak.


De dag begon in het donker; de elektriciteit was geheel uitgevallen en liet zich niet meer herstellen. De hele ochtend gewacht totdat F langs kwam. Mij geamuseerd met de vogels: merels in de dooi boven het gras, roodborstjes en koolmeesjes in het vogelhuisje. Die laten zich niet makkelijk vastleggen op beeld. Wél een eekhoorntje, het is een ander dan eerder, meende ik te zien, speelser en jonger. Dat bleek te kloppen; zij ging een andere kant op, toen ze uitgegeten was. Ik heb er oude pinda’s neergelegd.



Ik dacht dat het verholpen was; het zou de oude koelkast moeten zijn en ik heb al een nieuwe besteld. Net, al typend, werd het wéér pikkedonker. De stekker uit de koelkast gehaald, dan zou het oké moeten zijn. En ja, er was weer licht maar dat duurde twee minuten. Nu laat ik die groep in de keuken maar uit en nu heb ik in de helft van mij huisje elektriciteit; dus ook weer internet en licht.


Ik hoop dat dit deze avond zo blijft en het niet zo snel weer verdwijnt, zoals het eekhoorntje.

dinsdag 27 mei 2025

Fictie en werkelijkheid inéén


 Ik las een ander boek van de Libris Literatuurprijs genomineerden. Een kunstenaar, niet zonder meer erkent, gaat de groep ‘hangjongeren’ onder zijn raam in de erker schilderen. Zonder dat ze dit weten en hij plaatst hen in homo-erotische scènes. Het boek levert mij bekende thema’s op, zoals deze mijmering: 


Ik zie de thematiek ook terug in het werk van vriend T.



Daarna, in de online-bibliotheek, op zoek naar een ander Libris 2025 genomineerde. Gevonden als luisterboek, maar ik zie een ander boekje van haar hand met een welbekend soort mens erop. Het is er één uit die ‘wandelreeks-serie’; vond ik wel een slimme zet vanuit de uitgeverswereld, want wandelen is sinds Corona een algemenere hobby geworden.


De sterkste zin is er een vraag die zelf ook vaak door mijn gedachten is gegaan: 
Is het klooster, net als het kunstenaarsleven, net als fictie, net als zelfmoord en net als waanzin,  een manier om aan de bleke werkelijkheid te ontsnappen?
Ze logeert ook nog in het Kapucijnenklooster in Velp- Grave, waar geen Kapucijn meer woont. Ik realiseer me dat ik getuige én deel ben geweest van een tijdperk dat in Nederland nooit meer zo terug zal komen.