Ochtendzon tijdens de wandeling door het parkje vlak achter mijn huis, naar het treinstation. Ook in mijn tuin de pad en de gele kikker en ooit de egel, er moeten ook ijsvogeltjes zijn en een bunzing, natuurbeleving vlakbij, mijn stadshuis is zo gek nog niet.
De trein naar Den Bosch en de lange bustocht door dorpjes als St Michaelgestel, Dungen, Maaskantje, Schijndel, gaf me een New York ervaring, maar dan door het Nederlandse platteland; zoveel variatie; oude boerderijen, kipjes op een erf, boten in de Maas, fietsers, mensen met honden, lelijke nieuwbouw, grote stallen, kerkjes, gezellige tuinen met bloemen, mestgeur, stukjes snelweg, rijen bomen dwars door de weilanden…enzovoort; een omgeving die per minuut kon veranderen. Ik hou ervan. Bij aankomst over de Dommel, hoorde ik alras gezang.
Het koor van A. was aan het inzingen. Ze verbaasde zich dat ik er als eerste was en had zich al voorgesteld dat ik midden in hun openingsact zou komen aanwandelen, zonder het zelf door te hebben; het bleek later dat een ieder al zingend van alle kanten naar het podium liep. Zo is mijn groepsimago; als laatste aankomend en langzaam, alles op mijn dooie akkertje…niet geheel benevens de waarheid. Ik was zo vroeg omdat de bus maar één keer per uur ging. Na de lunch het tweede optreden van het koor.
Daarna ging ik in mijn eentje nog wat rondkijken.
