Bulgarije heeft terecht het songfestival gewonnen. Het liedje begint met de oproep: Come alive! Welcome to the Riot! en wordt een feest-en dansnummer waar er gecirkeld wordt rondom dat woord Bangaranga waar niemand weet wat het betekent.
Maar er zijn hints te over: Bangaranga, dat zijn we allemaal, Europa op haar best, het levensprincipe dat ons gaande houdt. Zowel winnaar van de jury’s in alle landen én ook overweldigend bij de televoting.
Ik word hier wel optimistisch van.
Het was nog even spannend, want het stond met Israël in de finale. Als deze gewonnen had, dan was er de pleuris uitgebroken, schat ik in. Want het publiek hield zich netjes toen ze hun liedje zongen, maar brak in een spontaan boegeroep uit, toen ze bij de tele-voting wéér heel veel stemmen kregen. Ik kan ook niks anders denken dan dat hier de machtige hand van Israël zelf achter zit. Hoe makkelijk zal het zijn om daar een leger, (letterlijk) mensen op te zetten die elk tien keer stemmen. Die arrogantie van dat land; zonder problemen zal het ook een genocide op het songfestival zelf plegen…En nee, dat hoef je helemaal niet te kunnen zien door de publieksstemmen uit Israël zelf, het lijkt mij een kleine moeite om in alle Europese landen met militaire precisie eenheden te droppen, die van daaruit op Israël gaan stemmen.
Frankrijk eindigde uiteindelijk op de elfde plaats. Best een muzikaal hoogstandje, uitgevoerd door een zeventienjarige, met een sterke tekst: ‘kijk naar mij, kijk naar jou, kijk in je omgeving en dan kun je overal liefde zien en ben je nooit verloren.’
Maar het echte ‘ouderwetse’; de kracht dat een lied een natie hoop geeft en gaande kan houden, dat was toch de bijdrage van Oekraïne. Ontroerend. Het lied zit vol symboliek, die alle Oekraïners begrepen, met een oud Oekraïns muziekinstrument. Deelname aan het Songfestival is voor hen belangrijk om zich te profileren in Europa. Ook de regie van de registratie hielp hier duidelijk mee: De Oekraïnse vlag was de hele tijd in beeld en wapperde op de achtergrond tussen de twee presentatoren in.
PS
Persconferentie na afloop. Dara zegt: Bangaranga is God. Ze had bijna niet meegedaan door angst.
Haar weg hiernaartoe is mogelijk geworden door het motto van deze 70 jarige editie:
Music Unites.
