donderdag 19 november 2026

Dat rare brein


Ik fietste tussen twee regenbuien door (dacht ik, maar op de terugweg werd ik er toch door overvallen), naar een verassingspakket van TooGoodToGo; wat is de weg erheen toch een plaatje, dat ik dit allemaal zo dichtbij mij heb! 


Ja, en dan ben ik verheugd, dat ik er grootmoeders gehaktballen in vind, want nu eet ik dit vlees zonder het zélf gekocht te hebben; dat is een van mijn ‘leefregels’ om toch een beetje bewuster met vleesconsumptie om te gaan. Want rationeel vind ik de hele vleesindustrie volstrekt verwerpelijk, maar O! mijn (onder)buik roept heel iets anders. Het maakt mij ook wel nederig rondom andersoortige onderbuikgevoelens die mensen naar extreem rechts brengt: In dat geval wint mijn ratio het met gemak, maar voor velen is die weg niet zomaar begaanbaar; wellicht is hun emotionele huishouding veel sterker ontwikkeld dan de mogelijkheid tot een rustige analyse.


Ik blader met veel voldoening in een boek dat ik zelf vergeten was, maar door dit blog weer in mijn herinnering werd gebracht; ik beschreef het in een blogje uit 2015 en het gaat over de grote wandschilderingen in gebouwen in New York. Wat toen een wens was, is werkelijkheid geworden; zeker meer dan de helft, heb ik nu in het echt gezien.


Ik verwonder mij over het ook, in zekere zin, tijdloze van mijn eigen rare brein: Dit boek van Will Eisner; The contract with God, heb ik dus al in 2012 aangeschaft en toen al wist ik over graphic novels, maar dat werd pas een serieus onderzoeksproject in de covidtijd…En pas dit jaar was ik zelf een maand in de Bronx en waardeer nu veel tekeningen extra; zoals de skyline van Manhattan die ik ook zag vanuit het raam van mijn kamer. De Bronx was héél lang het armste stadsdeel van New York, en die keken dan dus ook allemaal naar dat gebied aan de andere kant van de regenboog, waar wellicht een pot goud gevonden kon worden; The City: Manhattan.


Zo zat het leven van de stad New York, alsof ik mezelf daarmee geïnjecteerd heb, al in mij voordat ik er zelf was geweest. Als met ‘shotjes’ heb ik mezelf wellicht verslaafd gemaakt. 
Ik woon met veel plezier in het bos maar wordt onrustig als ik niet dagelijks even kijk wat er in New York speelt en wat ik gedaan zou hebben, als ik er was. Hooked? 
En in welke mate? …