Nu ben ik alweer een maand terug uit India en had ik nog nooit een wandeling, mijn rondje, door het bos gemaakt. Het aanzwellend lentegroen meemaken vanuit mijn bostuintje voldeed. Maar vanochtend werd ik wakker en dacht: en nú moet ik. Gelukkig was ik op tijd: er was overal nog dat frisse jonge lentegroen.
De ochtendzon gaf mooi lijnenspel op de grond.
Nu een zee van groen, met jonge bosbessen: de laatste keer dat ik hier was, in het ‘Tolkienbosje’, baande ik mij een weg door kniehoog sneeuw.
Van wie is dat kleine holletje?
Later op de middag zag ik vanuit mijn hangmat het groen uit de eikenboom piepen, met als achtergrond een staalblauwe hemel. Dit is hemels.
PS
Er blijkt een gigantische brand te zijn op de heide rondom ‘t Harde. Vorig jaar fietste ik daar nog. Hier niks van gemerkt. De wind stond de andere kant op.
