Na twee maanden in India, valt weer extra op, hoe uitzonderlijk mooi en uitgestrekt het landschap in de Hoge Veluwe is. Een prachtige fietstocht met het net ontluikende beukenblad. Andere foto’s volgen, die zijn nog niet binnen in de mail op mijn iPad, vanaf mijn mobieltje.
En ja, daar zijn ze dan, ongeveer vier uur later. Dit is het eerste zicht weer, op ‘de eeuwige jachtvelden’.
Heel fijn windstil liggen in het riet. De blauwe lucht boven me, de boom omgekeerd.
De prachtige lentefietstocht (overal bloeiende bomen roze en wit, ook al pinksterbloemen in het gras, veel te vroeg voor de tijd van het jaar), begon met een ijsje van Coo, voor de allereerste keer in de bijna vijf en een driekwart jaar dat ik alweer in Hoenderloo woon. Want voor de allereerste keer stond er géén rij.
Het ijs is een instituut rondom Apeldoorn. Ik ken al twee leeftijdsgenoten die de herinnering hebben dat toen ze kind waren, bij wandelen en fietsen met de familie ook altijd een ijsje van Coo hoorde.
De prijs heeft ook iets nostalgisch: een bekertje ‘koek’, gevuld met het romige ijs, dat vanuit een grote bak erin gelepeld wordt, kost €1,40.
