Na een fijn fietstochtje door het achterland van Beekbergen, zwarte aarde en daarachter een fel geel veld vol paardenbloemen, waar ik net langs was geweest, kwam ik aan in het tuincentrum. De dichtstbijzijnde winkel om een verjaardagscadeautje te kopen, ik dacht aan een hangpot met bloeiende voorjaarsbloemen. En dan zou ik voor mezelf ook allemaal lentebloemetjes aanschaffen.
Een gewoonte die ik van Moeder heb overgenomen en die ik jaarlijks pleegde: in de lente naar het tuincentrum voor vrolijkheid en kleur in je tuin.
Maar…ik kwam aan en ineens was er die stem: als het even kan, koop dan bloemen en planten die biologisch geteeld zijn, want de rest zit vol met giftige kunstmest en dergelijke, héél slecht als productieproces en voor de bodem.
Ik kon ineens niet meer genieten van al die kleur en fleur, zag plots allemaal kleine gifbommetjes; kunstmatige natuur.
Er was maar héél weinig aanbod in biologische planten, welgeteld twee schappen, dus uiteindelijk kocht ik drie vaste plantjes, in een provisorisch gevouwen en geniet papieren ‘bakje’.
Voor mezelf, voor in de kruidenbak, een rozemarijn, die biologisch geteeld was.
En vooruit, om toch iets van ‘bloem’ mee te nemen voor de tuin, een potje met roze krultulpen, die ik in de herfst als bol niet kon vinden, maar wel mijn lievelingen zijn. 50% afgeprijsd, op een trailer vol al bijna uitgebloeiden. Hebben ze toch nog een kort glorierijk leven bij mij. Tulpen horen bij dit groeimoment in het seizoen, dus zullen wel niet zoveel kunstmatig gif in de grond hebben?
Of die stem blíj́ft rondom ‘perkgoed’?…Misschien zwakt die af, naarmate de lente en de zomer vordert, want dan is bloemenrijkdom natuurlijker.
De brem bloeit wel geheel natuurlijk in het bos.
