Ik werd vanochtend wakker en ik dacht : Er waren eens drie koningen. Zij zagen een ster. Ze gingen op reis. Ze brachten geschenken mee.
En daarna werden Jozef en Maria en Kindje vluchtelingen.
Dit zijn de vrolijkste drie koningen die ik ken, op een mozaïek in Ravenna. Ze dansen een beetje. Alhoewel er geen eentje zwart is, dat staat wel in het oorspronkelijke verhaal.
Sporen van een vos; die loopt dus nog altijd langs mijn huisje in de nacht; een beetje oorsprong gebleven.
Er zijn te weinig rijken, die hun eigen huis verlaten om spontaan geschenken te brengen naar de armen. Wanneer er genoeg waren, dan was de hele wereld van honger en armoede verlost.
Vluchten voor de macht is van alle tijden gebleken.
Dan kun je, stichtelijk verwoord, alleen maar zelf proberen om een koningskind te zijn.
Een ster volgen…
