Het eerste jaar dat ik hier was liep ik door een sjieke wijk met goed aangelegde tuinen en een synagoge van orthodoxe Joden om bij de metrohalte te komen, het jaar daarop door Little India, vorig jaar door de Cariben, vorige maand door winkelstraten in de Bronx. Nu door een straat met ook terrassen en café’s waar een bewoner van dit appartementencomplex overlegd met de doorman over ‘de tuin’ buiten, dat zijn een heel aantal plantenbakken, en bij de lift hangt een bericht waar zij mensen vraagt om een donatie, wanneer ze haar initiatief kunnen waarderen.Meteen om de hoek ook de sfeer van mensen die net een koffie hebben gehaald en met elkaar kletsen.
Het nadeel van deze wijk is, dat ik onderweg niet langs uitgestalde groenten en fruit kom, met één dollarzakjes, waar ik het fruit van de dag mee scoor (het eerste jaar was dat er ook niet, maar toen kende ik het fenomeen nog niet). Dus nu ging ik in Brighton Beach uitgebreid langs verschillende winkeltjes en haalde er bosbessen, tomaatjes, appels en frambozen. Het volledige bakje frambozen at ik als lunch, tezamen met een deel van de Russische ‘frikandel’, waar ook cranberry’s in waren verwerkt. Erge lekkere combinatie, die zoetigheid met het hartige. Wat later nam ik vast een voorproefje op twee gerechtjes die ik in een ander buffet dan waar ik altijd kom, vond. Kleine paddenstoeltjes en babaganoush met ook andere ingrediënten daarin. Vlak voor mij had een jongetje een eigen spel bedacht; vol overgave rende hij in een cirkel almaar om zijn vader en zijn zusje heen, die lagen te slapen.
Na de overdag-strandgangers, was het even leeg en toen kwamen de avondmensen, die bleven totdat het donker was. Een man tuurde en en ijsbeerde langs de kustlijn, twee Japanse (?) mannen waren uitgebreid aan de klets en later gingen ze ook nog zwemmen, een Mongools (?) stel spreidde één handdoekje uit als tafellaken, de man at knielend, na het eten ruimden ze op en gingen ze zittend roken en lachen, twee Russische (?) vriendinnen aten een reuzenpizza.
Ik had ook alles uitgestald voor mijn avondmaaltje, de appel is als toast of brood en had ondertussen mijn bikini verruild voor broek en omslagdoek, die overdag dus een deel van het strandlaken is.
De luchten kleurden prachtig, de halve maan kwam op.
Er kwamen nog drie nieuwe stoeltjes bij, aan de zee, die ongeveer in het pikdonker zaten toen ik vertrok. Op de boulevard zong een man.
Bij terugkomst hier, was de straat om 22.15 pm zo rustig dat ik afdalend naar beneden al het gepraat en gelach hoorde van die vier mensen aan het tafeltje op straat op de hoek, bij Cabrini, deze uitspanning was nog open.
