Dit is de laatste volle week dat ik in NY zal zijn en zo is het voor mij; wanneer ik hier ben wordt ik meteen opgenomen in een stroom van energie, terwijl ik weet dat wanneer ik weer thuis ben, de stilte en de leegte mij even lief is…
NY heeft op een fundamenteel niveau iets voor mij gedaan: de ervaring dat je werkelijk welkom bent, hoe je er ook uitziet of waar je vandaan komt. Wanneer ik hier ben, ben ik gewoon ook een deel van diezelfde energie en dynamiek.
In Nederland ben ik ook altijd op mijn hoede. Dat klinkt zwaar, maar door NY weet ik dat het géén onzin is; al die subtiele verschillen, inschattingen die gemaakt worden, hiërarchieën die er in elke klein contact ook aanwezig is.
‘Hoor jij hier wel, wat is jouw opleidingsniveau, snap je dat dit toch echt wel Nederlands is?, ach je bént gewoon een Nederlandse hoor, ik kijk nooit naar huidskleur, ik ben ruimdenkend iedereen mag er voor mij zijn, waarom kleed je je niet wat netter en fatsoenlijker; je lijkt wel een arbeider, ik kan bijna je bilspleet zien’ Zomaar wat dingen die mij te binnen vallen.
Hier is er nergens die onzichtbare ruis.
Iemand naast je in de metro vraagt gewoon of jij een tissue voor haar hebt, ze heeft wat geknoeid, mensen checken bij je of je ook nog zicht hebt, als ze hun stoelen verschuiven, op Insta zijn er zoveel events, zodat je vaak moet kiezen waar je heen wilt gaan en de toon is altijd: ‘Kom! Jij bent welkom, dit is bijzonder; doe mee met salsa, yoga, Silent disco, kayakken, zwemmen, diertjes bekijken onder een loep, film, een feestje, een muziekoptreden, picknicken, zingen, kijken naar vuurwerk, zandkastelen bouwen, in stilte samen met elkaar een boek lezen, enzovoort … Kom!, geniet samen, ontmoet er anderen, neem deel!’ En nu is de boodschap: geniet van deze laatste zomerdagen.
En er zit geen ruis in de boodschap, want niemand verdient eraan. Alles is gratis en wordt dus georganiseerd door tal van organisaties en personen, bedrijven sponseren en vrijwilligers zetten zich in; overal is er ook de oproep om vrijwilliger te worden en zo mee te werken aan community-building.
Ik voel mijn benen van het vele lopen, de vele trappen op en af in de metro; deze week écht rustiger aan, vandaag naar een (of twee?) fleamarkets, een favoriete weekendactiviteit in NY, misschien liggen in Central Park.
