Binnenkort vertrek ik weer naar Nederland, dus nu even een evaluatie van het strand hier, met de foto’s die ik gisteren nam. Ik vind het hier zó fijn, dat ik me makkelijk kan voorstellen hier te overwinteren. Dat komt omdat het tegelijk ruim en wijds is, ik hoor alleen maar de branding als ik op het strand lig. Tegelijkertijd is het er geanimeerd: er zijn ook overal mensen, die ieder hun eigen ding doen.
Het is bijna volle maan, of ik die als geheel zal meemaken, weet ik niet.
Er zijn al met al meer Indiërs, ook fijn. Van alle witte mensen maak ik niks mee, want die liggen overdag bij elkaar op apegapen op hun ligbanken, heel zelden zijn ze echt bij of in zee.
Er zijn masseuses, waarvan ik niet weet of zij, wanneer ze s’avonds ook rondhangen, ze dan ook andere diensten aanbieden.
Er zijn ook vissers die hun eigen ding blijven doen.
En dan wandel ik terug naar mijn verblijfplaats, vlakbij de hoofdweg. De afgelopen drie weken wás het al een beetje overwinteren, (‘contemplatief’ aan zee, in plaats van in het bos), ik las een geweldig dik boek dat ook precies paste en verwerkte de vele ervaringen en belevingen.
