vrijdag 20 maart 2026

Naar Anegunda

 


Gisteren de rivier overgestoken, naar het dorpje Anegunda, dat in de annalen zelfs ouder is dan Hampi.

De wereld staat in brand, hier een en al vredigheid.

Lunch en siësta in de resten van een tempel, die tijdens de moesonttijd niet bereikbaar is; nu door het water waden, en opletten niet uit te glijden op de rotsen bodem.


De moslims hebben dit dorp ooit veroverd. Nu zijn er op het kleine oppervlakte, zowel moskeeën als hindoeïstische tempels. De apengod Hanuman staat hier centraal.


Eindelijk gelukt om de kingfisher in beeld te vangen. De atmosfeer is verzadigd van verschillende vogelgeluiden.

Ik kocht er een hoedje van banaan fiber, geheel gemaakt van bananenblad. Het dorpje heeft zich gespecialiseerd in het maken van kunstnijverheid uit natuurlijke materialen. 

Zowel in de ochtend en weer terug door het bezielde landschap aan ‘mijn kant’ van de rivier. Bezield door de vele tempelruinnes en doordat er overal gestapelde stenen zijn. Terwijl er bijna niemand is, voel je de devote, opbouwende aanwezigheid van zoveel mensen, door de eeuwen heen.