De laatste groep van ruïnes die ik nog niet bezocht had; boven de actieve tempel. Ik begon bij Ganesh, uit één grote rots gehouwen.
Ik zat opnieuw op een terrasbank, zoals men in de 15e en 16e eeuw ook de hele omgeving kon rondzien. Het kleine dorp Hampi met gele watertanken is nu een visuele dissonant.
Ik zat in alle rust, alleen wat vogeltjes en het tikken van een hamertje door… één van de drie mannen die met een laddertje her en der wat werkzaamheden verrichten. Met mijn rug tegen een pilaar; de eerste rustpauze.
Er kwam een groepje vriendinnen bij, die vlak voor mijn neus uitgebreide fotosessies gingen maken. Ze kwamen uit Karnataka, waren hier één dag, met de nachtbus weer terug. Zo grappig dat eentje zou duidelijk lesbisch was. (Lijkt me…)
Ik zag Hanuman de apengod en opnieuw een massieve olifantsgod; Ganesh, dus.
Mijn vierde (!) rustplaats, tevens lunch en siëstaplek was in de Krishnatempel. De stilte was weldadig.
Vlak voor de stilte deze familie die graag wilde dat ik een foto van hen maakte.Dat deed ik, ze waren helemaal enthousiast en wilden al weglopen, en toen vroeg ik hen of ze dan ook een foto van mij wilden maken, met dit resultaat:
Dit was de helft van de dag; hier laat ik het even bij.
