‘My uncle expired ten days ago, so now we are doing puja’, zei deze man. Die is leuk om erin te houden. Je houdbaarheidsdatum is afgelopen. Stel je dat in de Nederlandse cultuur voor. Een oom sterft en dan ga je met familieleden naar de rivier om je onder te dompelen; een reinigings- en zegenritueel voor je oom.
Hij was er met drie andere mannen, waarvan een gehandicapt aan een been en die werden één voor één met de scooter weer naar de tempel gebracht; hij zelf ging lopen, dat is ongeveer vijf minuten.
Aanvankeljk was het druk, veel mensen waren zich in de rivier aan het wassen. Maar rond twee uur was er niemand meer en kon ik nog net een glaasje Chai krijgen. Ik was de laatste klant en zag haar alles opruimen. Het riep wijkcentrum-herinneringen op; hoe ik jarenlang ook de boel weer aan kant maakte rondom de bar. Ergens gaf me het een groot gevoel van voldoening dát ik dit zo lang heb gedaan.
Haar dochtertje deed onderwijl een spelletje op de telefoon.En toen vertrokken ze, met handkar en al.
En bleef ik alleen over, iedereen weg op het hoogtepunt van de hitte van de dag. Ik lag prima op de bank die in feite ruïne-steen was. Haar stalletje, van bamboestokken en een dak gevochten van palmbladeren, maakt handig gebruik van enige ruïne resten.
Ik kreeg gezelschap van een hele groep apen. Die zochten wellicht ook schaduw in de tempel ruïnes.
Na de ergste hitte, zocht ik verkoeling bij de rivier.
Het is er zó vredig. Heel veel verschillende vogels, kleurige kleintjes die in de papyrusplanten fladderen, witte kraanvogels, kleine ibissen (?), zwart-witjes die op de keien foerageren, denk ik, naar kleine insecten, tortelduifachtgen, rode libellen, visjes die even uit het water opspringen, enzovoort. Ik doe geen moeite meer om dat op beeld te krijgen, want ik ben telkens te laat.
Het is ook alsof de tijd een beetje is stilgezet. De rivier Tungabhadra stroomt hier al eeuwen en zal door de grote rotspartijen niet veel van aanzien zijn veranderd. Vroeger deed men hier al de heilige rituelen, nu nog steeds. Ook al rijdt je nú geruisloos weg in een grote dure auto. En zijn de tempels als staketsels geworden.
Liep daar nou een wilde hond, die ook nieuwsgierig was naar mij? En is het een ibis, daar op die rots?
En toen was er even een optocht die door de serene rust toeterde.
