Almaar zien dat alle vluchten vanuit Doha zijn gecanceld, noopt naar something completely different . Tot nu toe heb ik alle winkeltjes vol kleren en andersoortig spul geheel genegeerd, nu had ik zin om uitgebreid te snuffelen. En tja, voordat ik er erg in had, was de aanschaf gedaan: koopdrift. Maar wél echt een koopje, voor zeven euro en ik had er meteen plezier van.
Ik ging op het strand trommelen en raakte er helemaal in. Vergeljkbaar met swingen: je weet helemaal niet precies wat je doet, maar het voelt helemaal oké.
Ineens zag ik drie paar benen om mij heen. Ik keek dus op en het bleken drie mannen te zijn.
Continue!, zei eentje, maar dat ging natuurlijk niet meer. Wel grappig. Ik ben wel plan om dit te herhalen op het strand, want het doet mij goed!
En dan vallen ineens kleinere huisjes mij op, waarschijnlijk omdat ik anders in mijn boshuisje was geweest. En vensters, een groene muur, een man die de regenboog beklimt.
Oude bomen…
Vissersboten die omgekeerd tussen de palmbomen liggen, lege huisjes vlakbij het strand waarvan voorstelbaar is dat ze ooit verhuurd werden aan badgasten. Zó’n groot aanbod van hotels, kamers, resorts, appartementen en ze lijken vooralsnog vooral leeg te staan.
Ik krijg de Indiase gewoonte: tijdens de middaghitte ging ik even naar binnen en douchen, daarna weer naar buiten in het kielzog van twee Indiase dames met hele grote witte zonnebrillen op, weer naar het strand.
