Holi!

 Nu begrijp ik pas waarom mijn vliegticket van gisteren, 4 Maart, zo goedkoop was. Het was Holi! Niet zoals ik dacht, op Zaterdag 7 Maart, geconcludeerd omdat dan in New York, Holi wordt gevierd. Logisch achteraf, want dan is het weekend en kunnen zoveel mogelijk New Yorkers meedoen. 

Hier is het dus een nationale feestdag, die ook al een dag eerder begint. Elrika blijft dan maar binnen, want er zijn dan veel dronken mannen die dan een excuus hebben om je aan te raken. Het feest wordt zowel individueel gevierd in groepjes en overal op straat waar het druk is. Ook nog wel in de tempel, maar steeds minder en sindsdien wordt het dus ook een reden, om alleen maar vrolijk te feesten. Vergelijkbaar eigenlijk met wanneer in Nederland mensen naar de Woonboulevard en naar bouwmarkten enzo gaan.

Voor mij was het een beetje detectivewerk, eer ik erachter kwam. Ik zat met een heerlijk lunch-hapje, mijn troost voor niet kunnen vertrekken, ‘Paneer’ dat is cottage-cheese in warm krokant deeg gefrituurd, op het terras tegenover Els Riviera, mijn onderkomen. Er kwamen almaar mensen voorbij, richting de zee, allemaal kleurig bepoederd. Hé, hoe kan dat? Ik had ook al muziek en tromgeroffel gehoord in de verte op de hoofdstraat én vlakbij achter mijn huisje. Het laatste bleek een privéfeest.

Dus ik ging naar zee en daar bleken véél Indiërs te zijn, die alle kleuren weer van zich afspoelden, of ter plekke eerst aanbrachten: kleine Holi-feestjes op het strand dus.

Ik wandelde van zee weer naar de hoofdstraat en kwam door het dorp Candolim, ik ging op zoek naar de markt. Het was rustig op straat, veel winkels gesloten, ook veel marktkramen. Een man zei ‘Happy Holi’ tegen mij. Ik had letterlijk wat kleur op mijn wangen en voorhoofd, aangebracht door twee vrouwen, terwijl ik het eigenlijk niet wilde. Op de terrassen zaten ook enkele witte toeristenstellen, geheel verkleurd, van top tot teen. Die hebben dus ergens een grootse onderdompeling gehad, ze kunnen hun kleren wel weggooien. Ik blijf het een charme vinden, hoe een hindoeïstisch tempeltje geheel ingebed is tussen de woonhuizen. Elrika vindt het minder charmant, dat mensen alle bloemen die aan de buitenkant groeien zomaar plukken en dan zeggen: ‘voor de tempel’, waartegen ze dan niks kan zeggen. Voor haar zijn ze bedoeld om verschillende soorten vogels te lokken.

Ondertussen zoek ik ook naar een vliegticket terug. Er is een nieuwe optie: eerst naar Bangalore, dat is zuidelijker in India en van daaruit met Qatar Airlines en daar met een overstap in Doha, naar Amsterdam. Maar Qatar hoort bij de risicolanden en vloog in het begin geheel niet… Sites geven aan dat de situatie van dag op dag veranderen kan. Vast komen zitten op een luchthaven is heel risicovol. Iran kan als wraak juist burgerdoelen bombarderen en met name internationale vluchthavens. Toch wordt deze optie sinds vandaag heel consequent aangeboden, dus het lokt…Even afwachten of dit morgen ook nog zo is, en dan misschien boeken voor Zaterdag.