De zus van Elrika woont met man en twee kinderen in Dubai en ze hebben elke dag contact met elkaar. De eerste dagen van de oorlog voelde het vooral surrealistisch: die raketten die door de lucht heen vlogen. Er was geen sprake dat ze weg zou gaan; haar kinderen zaten er op school. Maar vanochtend vertelde ze dat de sirenes nu ook de hele tijd afgaan en dat haar zus voor het eerst had gedacht: moeten we hier niet weg? Om vervolgens de vraag te beantwoorden met: Waarheen dan? En nog belangrijker: en hoe beslis je wanneer je weer terugkomt?
Karthik kwam even later langs en zei dat hij toch wel erg blij was dat hij leefde op dit stukje van de aarde, waar het zo peaceful and beautiful is. En zo is het; voor mij is het de beste plek om ‘vast te zitten’ in India. Naast de zee heb ik vandaag de rivier ontdekt; ‘er loopt een pad langs de oever waar je heel veel vogels kunt zien’ aldus Elrika. Er zijn ook otters. Die heb ik niet gezien, maar wel de Kingfisher, zo heet ook het biermerk van Goa.
De sfeer was er aardig peaceful.
