Deze tempel uit de 15e eeuw is nog steeds in gebruik en heeft de rotsen er een deel van gemaakt.
Het was druk bij de rivier.
Het mooie van het Hindoeïsme is, dat er zóveel verschillende Goden zijn met allemaal hun eigen mythologische verhalen. Dus er is er altijd wel eentje waarmee je je kunt identificeren en die bezoek je dan in de tempel. Alle goden zijn ook weer reïncarnaties van eerdere. Dat relativeert het strikt persoonlijke: uiteindelijk is elke levensloop een deel van hetzelfde geheel.
De gang naar het water vormt een deel van je tempelbezoek:
Hier woonden een aantal goden dus ook in de rotspartijen:
Jouw voetafdruk en die van de goden, worden één:
