Eén klein momentje van zon op deze dag vol wind en regen en dan is het uitzicht voor mij even spektakelachtig mooi.
In NY werd ik even helemaal meegenomen in muziek uit Mexico; die combinatie van melancholische meeslependheid en vrolijke volksdeun en gisteren dacht ik daar weer aan en zocht ernaar. Dit liedje is een klassieker en ik dénk dat ik het in NY uitgevoerd heb gehoord; Corazon, het hart dat steeds genoemd wordt en ik meen te verstaan dat er uitgezongen wordt dat het leven ook een roulette is, en dan voel ik zelf een verlangen om dicht bij je hart te blijven. Die ‘oude’ stem van Pedro Infante, Mexicaanse acteur en zanger (1917-1957), een stem van vroeger, met meeslepende dictie
Ik zocht in mijn foto’s naar een optreden van de Mexicaanse groep, vond het niet, maar werd wel weer herinnerd aan een optreden van Susana Baca, zeer gerenommeerd en gerespecteerd in Peru, ze is in 2011 ook minister van cultuur geweest, ze is 82 jaar oud, sociaal zeer betrokken.
Fragiel op het podium, maar met een zeer grote presentie.
Fijne muziek op een gure herfstdag…en ook in een gure wereld een aansporing om zelf wél je hart warm te houden, met beide blote voeten op de grond.
