Ik was er helemaal alleen en kon me dus gaan voorstellen om hier als monnik te leven met acht mensen. Ieder een cel van ongeveer drie bij twee meter, naast elkaar. In een rondgang, met in het midden Boeddha die naar buiten kijkt.
Er waren nu groene papegaaien in de boom, duiven en eekhoorntjes. Elke grot was een eigen kloostertje. Je gaat bij het voorportaal eerst een drempel over, de gezamenlijke hal, met overal beelden gehouwen uit het zachte basielt. Daarna weer een drempel over en dan kom je in de ruimte van de cellen. En na de derde drempel sta je voor Boeddha. Waarschijnlijk was alles beschilderd, getuige een klein stukje op het plafond.
Zou dat mij kunnen bevallen of zou ik toch horendol worden van mensen bij elkaar op een klein oppervlakte, letterlijk op hoogte?
