Het internet doet het al een dag niet en nu is de conclusie dat een rat de verbinding met de router heeft doorgeknaagd. Nu zit ik in hun gedeelte van de tuin en maak gebruik van een ander router. Leuk, om nu beter te kunnen zien dat er veel aandacht is voor de tuin. Karthik besproeit deze om de andere dag.
Wel jammer dat zo’n tuin met veel groen, dus ook veel muggen geeft. Dat komt dus niét van het stilstaande water in de diverse potten en schalen. Want hierin zit een tropisch visje dat de muggen juist opeet.
Eergisteren zag ik voor het eerst twee vrouwen in een badpak. Verders is het hier zo, zoals in Mahabalipuram: vrouwen gaan met kleding aan te water. Ik zelf heb dat toen één keer gedaan en ontdekte hoe verkoelend het is, de natte kleding op je lijf, die dan langzaam opdroogt.
Het was ook Valentijnsdag en s’avonds toen ik het strand weer opliep, zag ik dezelfde vrouwen, denk ik, in een hartje van licht zitten. Leuk!
De sfeer is hier sowieso ‘mondain’, waarmee ik bedoel dat ik allerlei soorten Indiërs zie, in allerlei kledij. Zoals in Mumbai hangt er een vrijheid.
Toch loop ik niet langs het strand in bikini, zoals ik de ‘westerlingen’ wel zie doen. Daarvoor heb ik te lang meegemaakt, de vorige keer, dat dit écht niet kon.
De mannen hier zijn meer gericht op elkaar, dan op welke vrouw dan ook. Velen lopen in groepsverband rond, soms ook allemaal in dezelfde kleding. Ik zwom wat in de branding en toen kwam er een groepje witte mannen langs. Die meteen opmerkingen naar mij maakten. Ondertussen vind ik dat respectloos. Pas wanneer je je voorstelt dat elk groepje vrouwen dat ook jegens een man zou doen, zie je het belachelijke ervan. Laat vrouwen toch met rust!
