In Trouw een prachtig miniatuur van Hildegard van Bingen. Het vieren van de seizoenen op een ronde aarde, er straalt iets feestelijks.
Zo’n gevoel had ik gisteren ook in het bos, bij het zien van de eerste paddestoel in een herfsttafereeltje. Ik moest even gaan kijken of er nu meer paddenstoelen waren dan de laatste keer dat ik er wandelde, er waren er toen weinig.
Ja! Het feest ging door, vier reuze rood-met-witte-stippen tegen een bemost heuveltje spanden de kroon.
De combinatie van berkenboom en vliegenzwam is een oude: in de middeleeuwen waren er al verhalen dat hier heksen bijeen kwamen, de vliegenzwam heeft een hallucinerende werking.
Sinds ik in een bos woon, ervaar ik beter dat alle natuurverschijnselen zo tijdelijk zijn; wat je waarneemt is een volgend moment alweer weg. Daardoor vind ik gave omgevallen paddestoeltjes nu ook mooi: even krijg je een blik in het ragfijne onderstel met sporen, maar ook eentje waar zo duidelijk een hap uit is genomen is geinig omdat het getuigt van de aanwezigheid van dieren en takken versieren zichzelf met zometeen vergane glorie.
Ik heb, misschien, ook nog een oud gereedschap gevonden, dat brengt je helemaal terug naar oude tijden. Zo niet, dan blijft er wel dat sprookjesbos.
