Mijn dag bestond uit één boek en twee soepstengels.
Het was op Brighton Beach; in de weersvoorspelling zal er de rest van de week ook regen zijn, dus dit is waarschijnlijk mijn laatste stranddag.
Het was niet druk en toen er een wat koudere wind opstak, betrapte ik mezelf erop, liever dik ingepakt te zijn met veel kleren aan, dan alleen een bikini.
Dus uiteindelijk deed ik ook alles aan wat kon.
 |
Dit is de eindscene van een vrouw die kraaiend het water uitkwam, uitgebreid de hond knuffelde en uitdaagde om met haar te spelen, en daarna doorliep. Ze had in het geheel geen oog voor de man die de hond aan de lijn had, ik zie de verbazing in zijn houding. |
Nou…ik heb weer op een verkeerde knop gedrukt en krijg nu deze lay-out. Zo heb ik waarschijnlijk ook iets verkeerds gegeten. Ik ging uiteindelijk verder van het strand liggen, in de luwte, met minder wind dan pal aan zee en constateerde dat ik ook wat rillerig was…Dus buikgriep-achtige verschijnselen; elk slokje water voelde ik in mijn maag, de twee soepstengels waren meer dan genoeg voor deze dag.
Ik wandelde nog langs de verschillende fruitkramen, op zoek naar ‘gezond fruit’, maar moest er tegelijk niet aan denken om het werkelijk op te gaan eten, dus uiteindelijk kocht ik niks.
Ik ga maar eventjes vasten en vandaag mij ook heel rustig houden op mijn kamertje, het dondert ook, regen op komst.
Er waren weer prachtig gekleurde luchten toen de train nog bovengronds was, ha! , mooi moment om de Brooklyn Bridge in een filmpje te zetten, al vaker gedacht, dit te willen doen. De train ging ondergronds, wat zou er van over zijn? Nou niks dus, de avond was definitief aangebroken.Toch maar het filmpje gemaakt, ik zat er immers al klaar voor, bij het raam.
Ja, het regent, nu.
