Het eerste herfstblaadje van het jaar.
Eén van de oproepen om orgaandonor te worden. Van mij mogen ‘ze’ ook alles hebben, ‘gooi mij maar in de klikobak’, heb ik al vaker herhaald, vrijwilliger R uit het wijkcentrum citerend. Veel daarvan zal daar vast in belanden, want hoe ouder je wordt, hoe minder bruikbaar je bent.
Ik was ineens in een Caribische eilandsfeer; met veel kerkjes vlakbij elkaar en info hoe je aan legale hasj kon komen.
De opmaat naar Rockaway Beach was al vanaf de train waarneembaar: veel losstaande houten huizen, sommigen op palen, met veranda’s en bootjes in het water en kleine strandjes her en der, de skyline van Manhattan héél in de verte; dit is een waterrijk gebied.
Er hing een lome en zonnige sfeer.
Dichtbij de zee, ook kleine huisjes; ja daar zou ik ook wel willen kunnen wonen!
En toen was daar de zee; lekker leeg en ruim.
Schelpen en stenen gevonden
Drie sandpipers in de branding,
die ik ook weer op de terugweg zag.
Pizza, voordat de film begint.
Het was King Creole met Elvis Presley, dat deze film uit mijn geboortejaar komt, zó oud al… zijn zwoele stem en wegsmelt-uiterlijk, paste wel bij de sfeer van de dag.
