Vanuit de metro; zo ver weg ligt Manhattan.
Ik ging nog een keer naar Rockeway Beach omdat ik vanuit de train had gezien dat er ook directe toegang is naar zee, zonder bebouwing; er bleek een brede boulevard te zijn langs de hele kust.
Ik was eerst op een stuk strand, waar er meer strandwachters waren dan mensen, dat ligt niet lekker; het stukje is nét open, begreep ik van een man op een fiets, toen ik weer op de boulevard was. Er zwemmen ook dolfijnen langs de kust, maar nu niet, want het was eb.
Het is geen sandpiper, maar déze, die ik gisteren en ook nu weer zag. Men doet over de gehele lengte aan natuurbehoud, sommige stukken zijn niet toegankelijk en men is er duinenlandschap aan het maken.
Het is vooral bijzonder, omdat ik zoveel wijdheid niet had verwacht in New York.
S’avonds naar Dirty Dancing.
Leuk, ik kon de film uit1987 nog evenveel waarderen als vroeger, het ‘dirty’ is weliswaar wel geheel verdwenen, indertijd werd er gewaagd, erotiserend gedanst, nu is het gewone middelmaat.
Het publiek doet mij elke keer weer glimlachen; meebewegen en applaus als de hoofdpersonen de juiste dingen doen en bij de lift.
PS
Dolly Parton is overleden, velen van all walks of life zijn geraakt.
Ik ken haar vanaf de middelbare school; mijn favoriete liedje was
Coat Of Many Colours, hier voor het eerst ten gehore gebracht, het was Januari 1970.
PS2
Ik blijk eerder over haar geblogd te hebben, in Januari 2008 noteer ik zelfs dat, als ik mocht kiezen wie ik zou zijn in een volgend leven, het Dolly is; héél grappig!
