Ik moet tot ‘mijn schande’ bekennen dat ik me in de meer dan 15 jaar dat ik hier kom, nooit geïnteresseerd heb voor de antecedenten van de San Nicolò -kerk en klooster, hier vlakbij. Ik nam deze ongeveer letterlijk voor lief; op een positieve wijze dan. Het was genoeg om er naar binnen te lopen en even te gaan zitten bij de afbeelding van Clara van Assisi.
Nu weet ik dus, dat dit geen toeval is, dat ze er is, want het klooster wordt bewoond door Franciscanen! Dat verklaard dus ook de reuring in het gebouwtje dat de kerk met het klooster verbindt: ik zag wel al dat daar vaak sociale activiteiten waren. Oorspronkelijk woonden er Benedictijnen en die zijn meer van de contemplatie.
Het blijkt ook dat achter het altaar, er de echte botjes van San Nicolò liggen. Er is strijd over geweest met Bari, die meenden dat zij de échte hadden, maar nu blijkt door een DNA test dat beide gelijk hebben.
De kerk stamt al uit de elfde eeuw en het klooster is er in de 16e eeuw bijgebouwd. Ik wist natuurlijk wél dat het een belangrijke kerk voor Venetië is. Twee jaar geleden maakte ik de ceremonie mee, dat elk jaar gehouden wordt, waar Venetië haar huwelijk met de zee aangaat. De burgemeester en de bisschop zijn erbij, met veel boten eromheen wordt er een ring in het water gegooid. De kerk ligt exact op de scheiding tussen de lagune en de zee. Bij de viering in de kerk was de kerk tjokvol; de mensen hingen tot in de zijkapellen.
Eigenlijk is de kerk ook fijn, omdat deze verder zo eenvoudig is. De vier evangelisten kijken naar je vanaf het altaargedeelte, Maria op een halve maan…en ik zag een nieuw beeld van San Nicolò, hier de patroonheilige voor alle mensen met een boot, in Nederland dus Sinterklaas, die met zijn boot uit Spanje komt.
Ik zie op oude foto’s dat er in het begin van de 19e eeuw woonhuizen stonden voor het kloostergebouw. Toen keken de kloosterlingen vanuit hun slaapkamers dus uit op de reuring van het gewone leven, bijna wijkcentrum-achtig. Zijn het al deze vibes die ik heb opgevangen, waardoor ik meteen wist dat dit ‘mijn plek’ was? Toen ik nog werkte had ik al de gedachte om hier de hele zomer door te brengen, als ik met pensioen zou zijn. De afgelopen twee jaar, kwam ik jaarlijks tot twee keer toe; Hier.
